Yemez...Halk sorulmadan bu iş olmaz

Dün Türk'e Vizeyi Çok Görenler, Bugün Mehmetçiğin Peşine Düştü!

Siyasetin en acımasız kuralıdır...

Çıkarlar değişince dostluklar da değişir.

Avrupa'nın Türkiye'ye bakışını anlatan bundan daha güzel bir cümle bulmak zor.

Yarım asrı aşkın süredir Türkiye'yi Avrupa Birliği kapısında bekletenler kim?

Türk vatandaşını konsoloslukların önünde dosya dosya evrak taşımaya mecbur bırakanlar kim?

Binlerce insanın vize başvurularını reddedip, ödediği ücretleri kasalarına yazanlar kim?

Kıbrıs meselesinde hakem gibi davranıp bir tarafın formasını giyenler kim?

Savunma sanayiinde Türkiye'nin önüne motor engelleri, parça engelleri, teknoloji engelleri koyanlar kim?

Hepsi aynı adres...

Avrupa.

Yıllarca Türkiye'ye güvenmeyenler...

Yıllarca "Siz bekleyin" diyenler...

Yıllarca "Olmaz" diyenler...

Bugün ise başka bir şarkı söylüyor.

"NATO'nun en güçlü ordularından biri Türkiye..."

"Türk ordusu Avrupa'nın güvenliği için çok önemli..."

"Türkiye vazgeçilmez..."

Ne değişti?

Türk askeri mi değişti?

Hayır.

Değişen Avrupa'nın korkuları oldu.

Yaşlanan nüfus...

Azalan asker sayısı...

Savunma bütçelerindeki yılların ihmali...

Rusya-Ukrayna savaşıyla değişen güvenlik dengeleri...

Bir anda herkes Türkiye'nin kıymetini hatırladı.

Düne kadar demokrasi dersi verenler...

Bugün Mehmetçiğin omzuna tüfeği asıp kendi sınırlarını korutmanın hesabını yapıyor.

İşte burada durmak gerekiyor.

Türkiye, NATO üyesidir.

Elbette ittifak yükümlülükleri vardır.

Ancak NATO, birkaç ülkenin rahat yaşayıp faturayı başkasına ödetme kulübü değildir.

Türk askeri kiralık güvenlik görevlisi değildir.

Mehmetçik, Avrupa'nın personel açığını kapatacak "ucuz sigorta poliçesi" hiç değildir.

Eğer Türkiye stratejik ortaksan...

O zaman bu ortaklık sadece savaş kapıya dayandığında hatırlanamaz.

Gerçek ortaklık; barışta da, ticarette de, savunmada da, vizede de, eşit davranmayı gerektirir.

Kapını kapatıp, işin düşünce zilimize basamazsın.

Önce yıllarca "Türkler beklesin" diyeceksin...

Sonra "Aman Mehmetçik yetiş" diyeceksin...

Bu siyaset değil...

Bu düpedüz çıkar hesabıdır.

Türk milleti artık eski Türkiye değil.

Savunma sanayiinde kendi motorunu da geliştiriyor, kendi İHA'sını da üretiyor, kendi gemisini de yapıyor.

Kendine güvenen bir ülkenin en büyük sermayesi ise ne tankıdır ne uçağı...

Onun yetiştirdiği evlatlarıdır.

Ve o evlatların adı Mehmetçiktir.

Mehmetçik; pazarlık masasına sürülecek bir koz değil, bu milletin namusudur.

Onun görevi, önce Türk milletinin güvenliğidir.

Kimse kusura bakmasın...

Yıllarca Türkiye'yi ötekileştirip, ihtiyaç duyduğu gün "stratejik ortağımız" demek artık inandırıcı gelmiyor.

Çünkü dostluk, ihtiyaç başlayınca değil; zor günlerde belli olur.

FIKRA

Adamın biri yıllarca komşusuyla konuşmaz.

Kapısını yüzüne kapatır.

Bayramda selam vermez.

Düğününe gitmez.

Çocuğunun cenazesine bile uğramaz.

Bir gün gece yarısı kapıyı yumruklamaya başlar.

Komşu şaşkınlıkla kapıyı açar:

— Hayırdır, yıllardır yüzüme bakmıyordun?

Adam telaşla cevap verir:

— Evin yanıyor, kovana ihtiyacım var!

Komşu gülümser:

— Kova yıllardır aynı yerdeydi... Değişen kova değil, senin ihtiyacın olmuş.

Galiba bugün Avrupa'nın Türkiye'ye bakışı da tam olarak buna benziyor...