Parlama Var, Sessizlik Daha Büyük

Yalova’nın Taşköprü beldesinde faaliyet gösteren Aksa Akrilik’e ait karbon ünitesinde parlama meydana geldi.

Dört işçi yaralandı.

Birinin durumu ağır.

Yanıklar ciddi.

Sevk İstanbul’a.

Ve ardından… derin bir sessizlik.

Oysa bu şehir Aksa’dan gelen haber başlıklarına alışkın. “Türkiye’de ilk”, “stratejik adım”, “ihracat başarısı”, “Fortune 500 listesinde”… Başlıklar hızlı gelir, metinler eksiksiz servis edilir, kelimeler özenle seçilir. Kurumsal iletişim kusursuz işler.

Ama konu yaralanan işçiler olunca aynı hız yok. Aynı açıklık yok. Aynı görünürlük yok.

Yaralılar önce Yalova Eğitim ve Araştırma Hastanesi’ne kaldırıldı. Durum ağırlaşınca İstanbul’a, Kartal Dr. Lütfi Kırdar Şehir Hastanesi Yara ve Yanık Merkezi’ne sevk edildiler. Bu sevk zinciri bile olayın ciddiyetini anlatmaya yetiyor.

Bir işçinin hayati tehlikesi var.

Bir evde telefon susmuyor.

Bir aile hastane kapısında umutla bekliyor.

Kamuoyunun sorduğu sorular basit:

Ne oldu?

Nasıl oldu?

İş güvenliği prosedürleri eksiksiz miydi?

Neden resmi bir açıklama yapılmıyor?

Sanayi kenti olmak sadece üretim ve ihracat rakamları demek değildir. Risk varsa, sorumluluk da vardır. Kriz anında susmak, güveni zedeler. Şeffaflık geciktikçe sorular büyür.

Bu şehirde çalışan her işçi sadece bir “personel” değildir. O bir babadır, bir evlattır, bir kardeştir.

Parlama oldu.

Dört işçi yaralandı.

Birinin durumu kritik.

Ve Yalova hâlâ cevap bekliyor.

Bazen en ağır yük, söylenmeyen cümlelerdir.